Δεν είναι κατάθλιψη, αυτό που ζούμε (μερικοί από 'μας) ... αλλά η διατήρηση της οντότητας, εκείνου που πάντα αγαπούσαμε.
Είναι η ακεραιότητα που κλονίζεται, σε ένα κόσμο ασάφειας. Σε μια παράλογη εποχή, η άμυνα-αντίδραση είναι εξ ίσου παράλογη !
Ζούμε απλά, αυτό που πάντοτε επιζητούσαμε (κατά βάθος) ... έναν μεγαλοπρεπέστατο κωμικοτραγικό σουρεαλισμό !
The After Life - Short Film (2017) του Χρήστου Σαγιά. Καλή θέαση ...
Footprints on the sand
Αναζήτηση σ' αυτό το ιστολόγιο
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2022
Η ζωή μετά ...
Πέμπτη 17 Ιουνίου 2021
Είναι θέμα επιπέδου (ορόφου) ...
"Σ' αυτόν τον κόσμο που ζούμε, οι δεινόσαυροι τζογαδόροι-άρχοντες, συνεχίζουνε να τρώνε (μέσ' την αδηφαγία τους) σε όλους τους ορόφους, μιας και το οικοδόμημα "καμώνονται" ότι είναι δικό τους. Παίζοντας καθημερινά με την ασφάλεια, την χασούρα, τον κίνδυνο και μαθημένοι στις ανατροπές, αλλά κι ευτυχισμένοι που το παιχνίδι-τελετουργία συνεχίζεται σε όλα τα "επίπεδα". Αγνοώντας όμως, παντελώς την Νέμεση !"...
είπε στο τέλος, το γκαρσόνι-δούλος.
Τρίτη 20 Απριλίου 2021
Καληνύχτα (2017)
Σκηνοθεσία / Σενάριο: Θάνος Κερμίτσης
Παίζουν: Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Τάσος Δέδες, Γιώργος Χουλιάρας, Νατάσα Εξηνταβελώνη (Διάρκεια 35 λεπτά)
Κυριακή 4 Απριλίου 2021
Utopia : Το ζοφερό μας μέλλον !
Το δυστοπικό φιλμ Utopia του βραβευμένου Αυστραλού, ελληνικής καταγωγής, σκηνοθέτη Κώστα Νίκα, (με τη συμμετοχή αρκετών ομογενών ηθοποιών) που γυρίστηκε το 2016 και κυκλοφόρησε το 2019, είναι ανάμεσα στις επίσημες επιλογές μιας από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες προβολής ταινιών, της Omeleto. Η πλατφόρμα Omeleto φιλοξενεί τους σημαντικότερους βραβευμένους σύγχρονους σκηνοθέτες και διαθέτει πάνω από 5 εκατομμύρια συνδρομητές με δεκάδες εκατομμύρια θεατές κάθε μήνα. Το Utopia κέρδισε δύο διεθνή βραβεία και συμμετείχε σε περισσότερα από δέκα κορυφαία φεστιβάλ ταινιών, ανάμεσα τους και το παγκοσμίου φήμης UTOPIALES στη Γαλλία, ως μία από τις 35 καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας για το 2020. Αν και ο Νίκας συνέλαβε την ιδέα του Utopia πριν από μια δεκαετία, τα βασικά θέματα με τα οποία καταπιάνεται η ταινία είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ επίκαιρα και περιγράφουν καίρια το «πνεύμα της εποχής». «Όλοι βιώσαμε την πανδημία, τώρα ήρθε η ώρα να δούμε πώς μπορεί να μοιάζει το μέλλον μας», ανέφερε ο παραγωγός Aaron Bush. Σε αντίθεση με άλλες δυστοπικές ιστορίες στις οποίες οι κυβερνήσεις ταυτίζονται με τον «Μεγάλο Αδελφό» και ασκούν έλεγχο και εξουσία μέσω μιας κάθετης ιεραρχικής σχέσης με τους πολίτες της, ο Νίκας παρουσιάζει μια εκδοχή όπου η ιεραρχική σχέση έχει γίνει οριζόντια. «Σήμερα, μέσω της τεχνολογίας κινητής τηλεφωνίας, εμείς οι ίδιοι γινόμαστε οι Big Brother. Στο Utopia πηγαίνω ένα βήμα παραπέρα δείχνοντας ότι οι πολίτες έχουν κίνητρα να συμμορφωθούν με το κράτος, μέσω ενός συστήματος ανταμοιβών και τιμωριών. Πρόκειται για μια πολύ πιο επικίνδυνη κοινωνία, όπου εμείς οι ίδιοι γινόμαστε ο εχθρός μας. Μπορείς να πολεμήσεις έναν εξωτερικό εχθρό, αλλά πώς να πολεμήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό ?» αναφέρει ο Νίκας.
Η ταινία γυρισμένη προ εγκλεισμού και καταδόσεων των συμπολιτών μας και το ... «όλα για το καλό μας», αποδεικνύεται προφητική για το σήμερα και ίσως και για το μέλλον. Έχει διάρκεια μόλις 15 λεπτών, αλλά είναι αρκετά γλαφυρή και μας δείχνει ένα μέλλον όχι και τόσο μακρινό, που θα έχουν οι λαοί αν δεν αντιδράσουν. Στην Ελλάδα (η ταινία) φυσικά αγνοήθηκε.
Δείτε τη εδώ : https://www.brighteon.com/2027b146-8544-41b3-89bc-877458393acd
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2020
Τετάρτη 8 Απριλίου 2020
Καθίστε μέσα
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2020
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020
Mr. Hublot
Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020
Revenge of the Red Balloon (1996)
που την απομυθοποιεί τελείως. Απολαύστε την !
Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2018
Le Ballon Rouge (The Red Balloon) 1956
αντιμετωπίζονται συνήθως με τρείς τρόπους : την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ."
Immanuel Kant
Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2017
Θα υπάρχω ως μακρινή ανάμνηση ...
Ανυπέρβλητος, λαμπερός, με ευαισθησία, γοητεία και πηγαίο ταλέντο.
Ο Χορν δεν είχε πατρίδα, δεν είχε ηλικία, ανήκε στα αερικά της ποίησης ...
Μια βαθιά υπόκλιση ... απλά και ταπεινά ... !
Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017
Το πάρτυ - (Οδός Ονείρων) Δημήτρης Χορν
κανείς δε ζει αληθινά αυτό που θα΄ θελε να ζει,
γιατί το όνειρο είναι μια στιγμή
και όλες οι άλλες οι στιγμές απελπισία
μέσα σ αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε,
μαζί με μας και τα όνειρά μας, μαζί με μας και τα παιδιά μας.
Γι' αυτό ένα πάρτυ σ' αυτό το δρόμο
είναι πιο θλιβερό και από τον ίδιο το θάνατο,
είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται,
δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού,
ένας σκύλος που απορεί,
ένα ποτήρι αδειανό στην άκρη της αυλής μου,
μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά της,
ένας κρυφός αναστεναγμός,
ένα αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει να αγγίξει,
ένα κλουβί στην πόρτα σου με ένα πουλί που κοιμάται...
Γι' αυτό ένα πάρτυ στην Οδό των Ονείρων
είναι στιγμή πιο θλιβερή και από τη στιγμή του ονείρου,
είναι ένα ξέφτισμα ζωής,
ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων.
Κοιτάχτε τούτο το κλουβί
είναι λιγάκι πιο μεγάλο από την καρδιά μου,
κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου,
κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι
θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει...
για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει.
Από τη μουσική παράσταση "Οδός Ονείρων" σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι
Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις - Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις - Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Χορν
