Footprints on the sand

Footprints on the sand

Αναζήτηση σ' αυτό το ιστολόγιο

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018

Σουρεαλιστική προσ-γείωση


"Τέσσερα μάτια
είναι μια γνώμη παραπάνω
     απ' τη μία".
σου είπα ...

"Ρε, μπας κι είσαι ερωτευμένος" ?
μου  είπες ...

Πίκρα και γείωση ...


11 / 9 / 82

Καμάκι


Εσείς ξέρετε!
Εγώ μοιράζω παντού
τα ερωτικά μου χαμόγελα,
     τις πονηρές μου ματιές.
Εσείς ξέρετε!

Κοιτάτε ανήσυχα τριγύρω.
Αναρωτιέστε τι θέλω.
Ίσως και νά' χετε ενοχληθεί ...

Δεν υποχωρώ.
Εσείς ξέρετε!
Αν τελικά θα ενδώσετε,
     δεσποινίς μου.


28 / 5 / 82

Νάρκισσος χρωματιστός

Caravaggio - Narcissus
 
Απλώνεσαι.
Κάτι καινούργιο ρέει μέσα σου,
του δίνεις πολλά ονόματα,
     τελικά δεν ξεκαθαρίζεις ...
Συμπάθεια είναι, εξάρτηση, ανάγκη ?
Μονάχα χρώματα.
Σήμερα ήσουν ωχρός.
Δεν τρως τίποτα τελευταία.
Αδιαφορείς.
Είναι το μαύρο της καρδιάς σου
     που τα επισκιάζει όλα.

Ύστερα σε φιλώ σταυρωτά
σαν επιστήθιος φίλος,
     στον καθρέφτη
και μου λες :
"Μόνο εσένα έχω ρε Μάρκο,

Κράτα λίγο ακόμη" μου λες ...
     Αλλά δεν ησυχάζω.

Απλώνεσαι μονάχος.
Εσύ κι ο ίσκιος σου.
Εγώ κι η θλίψη μου
     μέσα στα χρώματα.

Έτσι, την μοναξιά
     την αποφεύγω ...


28 / 4 / 82

Ευπειθώς αναφέρω ...


Το μόνο που με στεναχωρεί,
είναι :

ότι η ζωή κυλάει
     χωρίς να μετέχω.


10 / 10 / 81
Τρίπολη - φαντάρος

Αντίπαρος - Αυγ. 2018

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Αντίπαρος - Αυγ. 2018 (φωτο Μ.Φ.)

Νήσοι Άνω & Κάτω Φηρά - Αντίπαρος

Νήσοι Πάνω Φηρά ή Κάβουρας και Κάτω Φηρά ή Διπλό - Αντίπαρος Αυγ. 2018 (Φώτο Μ.Φ.)

Νήσοι Πάνω Φηρά ή Κάβουρας και Κάτω Φηρά ή Διπλό - Αντίπαρος Αυγ. 2018 (Φώτο Μ.Φ.)

Σάββατο 4 Αυγούστου 2018

Ερώτημα

 
Πλασμένοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση.
Κι όμως δεν γίναμε και εμείς θεοί.
Ζήτημα χαλασμένης μαγιάς ?


3 / 11 / 82

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018

Φωνές της νύχτας


Ι.
Ένα παραδοσιακό μπλούζ
(θα' λεγε κανείς)
     στη φυσαρμόνικα,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς μια σαύρα χασμουριέται
κοιτώντας την αργή εκθρόνιση της μέρας
     μεσ' απ' τις φυλλωσιές,
εκεί που
οι κόγχες της πέτρας
εικόνα στατική
     κομμάτια ασβεστόλιθος
γραμμένα σημάδια και ημερομηνίες.

'Υστερα υγρασία.
Η κάφτρα του τσιγάρου στο σκοτάδι.
Σκέψεις πλεγμένες σταυρωτά.
Νησιώτικος καμβάς.
Ενετικά χαλάσματα.
     και βάλτοι και κουνούπια.


ΙΙ.
... και μια ορχηστική jazz
(θα' λεγε κανείς)
     στο σαξόφωνο,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς ένα αστέρι πέφτει
     στο πέρας του δρόμου,
π' ελίσσεται σα' φίδι μες' τις πλαγιές,
μ' άσπρες κουκκίδες
     τα φώτα των σπιτιών,
κι αντικρινά, μαύρα μοναχικά δέντρα
     σαν πίνακας που μυρίζει χλωροφύλλη.

Ύστερα Κυριακή.
Οι νότες δεν έβγαιναν σωστά.
Χτυπούσε το τηλέφωνο, ο άνεμος τα δέντρα,
τα φτερά των πουλιών μεταξύ τους
και μια εφημερίδα που κόλλησε στο τζάμι
μού 'κρυβε τη φεγγαράδα.

Μαζεύομαι απ΄την ψύχρα
με σκέψεις λευκές
     ν' ατενίζουν την θάλασσα.
Δύο  και τέταρτο, νυσταγμένος.


ΙΙΙ.
... κι ένα συμφωνικό ροκ
(θα' λεγε κανείς)
     στη κιθάρα,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς χτυπούν οι θαμώνες
τα χέρια, στο τραπέζι
     στο κοντινό καφενείο,
με ποδοσφαιρικούς διαλόγους
     που κολυμπούν στο τσίπουρο
όταν συγχρόνως θορυβούν σαν βήχας
μεταλλικά βαρέλια
     που συστέλλονται.

Ύστερα στο σκοτάδι
καταγράφοντας τούτες τις αισθήσεις
κάτω από ένα λουστραρισμένο ουρανό,
στην ιστορία αυτού του τόπου,
λαμπιρίζουσες πανοπλίες που σκορπάνε
- στ' αυτιά μου τα υποταγμένα -
χιλιάδες ήχοι, συν τα λόγια σας
- που τόσο κουράστηκα ν' ακούω -
μέσ' στο μυαλό μου ...

Κοίτα, που φέρνω δειλά
     τη φυσαρμόνικα στα χείλη νοερά,
δεν ξέρω να παίζω
(θα' λεγε κανείς) ...
μα είναι οι ήχοι της ζωής
     που με μπερδεύουν.


8 / 5 / 82 - Κως (φυλάκιο Πόρτες)

Camping


Κοιμόμασταν κάποτε αγκαλιά
     τα καλοκαίρια, στην παραλία
και χωρούσαμε κι οι δυό
σε ένα μόνο sleeping bag
     στον ήλιο,
που μύριζε πεύκο και αλμύρα,
     στην άμμο,
στη θάλασσα του έρωτα ...
Τώρα μια κάποια φωτογραφία
     δεν τα θυμίζει όλα.


7 / 5 / 82

Τετάρτη 18 Απριλίου 2018

Τρίτη 17 Απριλίου 2018

Πρωϊνό


... πρωϊνό χωρίς φωτοσκιάσεις
μπαίνει ένα φως κουρασμένο
πάνω σε σαγρέ επιφάνειες, γεμάτες σκόνη ...

στο γραφείο το "τριανταεξάρι φίλμ" του Γιώργου
παρατημένο ανοιχτό, στη 4η φωτογραφία ...

μια νοσταλγία χαϊδεύει τα έπιπλα
κι ύστερα χάνεται μέσα στους τοίχους ...

... πρωινό σε σκοτεινό δωμάτιο
και μια μνήμη παρούσα 

περιμένει
     να ακούσει το κλικ ...


27 / 8 / 91

Πειραιώς και street art ...

Πειραιώς 2017 (φώτο Μ.Φ.)
 ... τέσσερις το πρωί, Πειραιώς, "ποδαράτος" και ... street art ...

Παρασκευή 6 Απριλίου 2018

Ειρωνεία ...


... όμορφα, όμορφα,
     σαν γλάρος εν πτήση ...

έτσι όπως πεθαίνουμε
σαν τελείες που μεγαλώνουν
στον ορίζοντα τ΄Αγγελόπουλου

όπου "τα όμορφα χωριά
όμορφα καίγονται" ...

κι άσχημα, άσχημα,
     κανείς δεν το πρόσεξε.


9 / 4 / 89

Μια νότα ύστερα, μια νότα πριν ...


Άγριο ένστικτο
θρυματισμένη τζαμαρία
     στο πέταγμα καρέκλας.
Πορνική αδιαφορία
     και γαμημένη επανάσταση.
Στα χέρια της λαγνείας
     η καθημερινή αγωνία.
Κατανάλωση κι αισθησιασμός.

Ω ... ποία αρωγή και ευδοκίμηση ...
Άγριο ένστικτο, φοβάμαι.
Οι νότες αργές
     μια ύστερα, μια πριν,
κι η νέμεση να καιροφυλακτεί ...

Χλωμά χρώματα σελήνης
     χαρακώνουν τα πάντα
σαν θρίλερ αφιερωμένο εξαιρετικά
     και που δεν με χορταίνει ...

Άγριο ένστικτο
     και διαφορά διατροφής ...


9 / 4 / 89

Μόνο γι'αυτό ...


... για να διηγηθώ μιαν ιστορία
όπως κάνω ένα τσιγάρο,
για όλους εσάς και για μένα,
για μια βόλτα στο πάρκο,
ένα τυχαίο συμβάν,
για μια θεωρία, ένα φιλί,
μια μισάνοιχτη πόρτα,
ένα στραβό κάδρο,
μια επιπόλαια κίνηση

που διαφεντεύεται απ' την θλίψη,
για τα χρώματα της δύσης,
ένα τραγούδι σε μπαράκι,
ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια,
ένα ποτό, μια καρέκλα, έναν καθρεύτη,
μια εποχή που χάθηκε
και μια εποχή που θα' ρθει,
για τον φίλο, την φίλη,
τα πουλιά του δάσους, της πόλης,
για να διηγηθώ μιαν ιστορία,
     μόνο γι' αυτό,
πόσο θα' θελα τώρα ...
να χορέψω μόνος,
σαν τον Ρεμπώ στην προκυμαία ...


9 / 4 / 89

Χωρίς αποδείξεις ...


Σ' ένα έγκλημα
     χωρίς πτώματα ...
η μόνη δολοφονία
     είναι της ψυχής.


23 / 3 / 18

Η φυλακή σου ...

(Σκίτσο του Στάθη Απρ. 2018 απ' το Ποντήκι)
Συμπληρώνω : 
Η φυλακή σου θα είναι πάντα όμορφη, σπαρμένη με λουλούδια ... γιατί μόνο αυτήν ποτίζεις !!!
Είναι σαν τον ινδιάνικο μύθο ... εξαρτάται ποιόν λύκο ταΐζεις ... !