[...] Υπάρχουν δύο επιλογές, ο ζυγός και το αστέρι. Όποιος αποδέχεται τον ζυγό και µοιάζει µε το βόδι : καταλήγει να γίνει βόδι και µες τη νύχτα της αποκτήνωσης, αρχίζει από την αρχή και ανεβαίνει ξανά τα σκαλοπάτια της οικουµένης. Αντίθετα, όποιος ζώνεται χωρίς φόβο το άστρο, γεµίζει φως και ανεβαίνει στην κλίµακα της φύσης : κι ο ζωντανός δεν φοβάται να ζήσει, ακούγεται να σκαρφαλώνει µες το σκοτάδι άλλο ένα σκαλοπάτι. [...]
[...] Η αγάπη, µάνα, για την πατρίδα δεν είναι η γελοία αγάπη για τη γη ούτε για το χορτάρι που πατάνε τα πόδια µας είναι το άσβεστο µίσος γι’ αυτόν που την καταπιέζει είναι η αιώνια έχθρα γι’ αυτόν που της επιτίθεται. [...]
Ο Jose Marti είχε πει επίσης κάποτε : «Ποίηση δεν υπάρχει εάν δεν βάλουµε τα χέρια µας στα σπλάχνα µας και εάν δεν την αναζητήσουµε στα συνεργεία και τους δρόµους. Κάθε µέρα είναι ένα ποίηµα».
(*) Ο Χοσέ Μαρτί (ισπ. Jose Julian Marti y Perez, 1853 - 1895), ήταν Κουβανός ποιητής και συγγραφέας. Ήταν εθνικός ήρωας και σύμβολο του αγώνα για την ανεξαρτησία της πατρίδας του. (Από Wikipedia)
Οι μισοί νομίζουν ότι είναι άρρωστοι ή θ' αρρωστήσουν απ' τους άλλους. Οι άλλοι μισοί φοβούνται το κράτος και τα πρόστιμα κι ένα ελάχιστο δυστυχώς ποσοστό (1 %) ΔΕΝ "χαμπαριάζουν" μπροστά στην νέα μόδα, στη Νέα Τάξη Πραγμάτων, (όπου τα πράγματα είμαστε εμείς) !
Η είδηση :(Διεθνή - Κίνα) Αυξάνεται η χρήση πρωκτικών τεστ για τον κορωνοϊό" ! Τι άλλο περιμένετε, για να πιστέψετε, ότι σε λίγο θα μας "πηδήξουν" ΚΑΙ κυριολεκτικά ?
Το παρακάτω θεατρικό έργο και βιβλίο (πρωτο-παιγμένο στα 1673), ξαφνικά γίνεται επίκαιρο ... "Ο κατά φαντασίαν ασθενής". Το θεατρικό έργο του Μολιέρου, (σε μετάφραση Ιωάννου Πολέμη) εδώ σε .pdf :
Η αναπηρία του εγκεφάλου έχει χτυπήσει "κόκκινο" !
Όλα έχουν να κάνουν με τα “Της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα” (*) ...
Οι των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης (Μ.Μ.Ε.), “επί χρήμασι” σου λένε ότι σου λένε ... Οι Επιστήμονες (από παράδοση, βλ. “φακελάκι”) είτε γιατροί, βιολόγοι, γενετιστές, προγραμματιστές, στατιστικολόγοι, ευρυμαθείς καθηγητάδες τρανοί, “επί χρήμασι” επίσης ομιλούν και λένε ότι διαλαλούν ... Οι της Δικαιοσύνης (που ήταν πάντα τυφλή) ασχολείται με “πιασάρικα” θέματα, με υποθέσεις που έχουν κέρδος και “επί χρήμασι” αποφασίζουν και νομοθετούν προς το συμφέρον ... Οι ασχολούμενοι με την Πολιτικήν (από κορυφής κράτους ως τα έγκατα) είναι οι πρώτοι και καλύτεροι που “επί χρήμασι” μιλούν και πράττουν, με την όποια υποτιθέμενη "καλή" πρόθεση ... Οι Δημόσιοι λειτουργοί, (οι τρεφάμενοι εκ του κράτους) φοβούνται μην χάσουν τα κεκτημένα και “επί χρήμασι” κλωσάνε τ’ αυγά τους ... Οι Καλλιτέχνες (από αρχαία παράδοση) ήταν και είναι, οι αρλεκίνοι και το δεκανίκι της κάθε εξουσίας και “επί χρήμασι” πλασάρουν ότι κάνουν, ονομάζοντάς το "Τέχνη" ... Οι Διανοούμενοι ασχολούνται με τις εξειδικεύσεις τους (από εξ απ’ ανέκαθεν) και “επί χρήμασι” ομιλούν εξειδικευμένα, για την πεταλούδα που πέταξε στην Σουμάτρα και έφερε τυφώνα στον Ατλαντικό και “επί χρήμασι” επίσης βιβλιογραφούν ... Τέλος οι Εργαζόμενοι μεροκαματιάριδες, φοβούνται μην χάσουν τα καθημερινά τους ψίχουλα και “επί χρήμασι”, “ποιούν την νήσσαν” ...
... και μετά γυρνάτε και με λέτε πρόστυχο και ισοπεδωτικό απλοποιητή, όταν σας λέω ότι : ζούμε σε ένα τεράστιο μπουρδέλο, όπου όλοι είμαστε : ή πουτάνες, ή πελάτες !
Η αναπηρία του εγκεφάλου έχει χτυπήσει "κόκκινο" !
Με χαρά παρατήρησα στις μέρες των εορτών, μια αναβίωση παλαιών παιδικών παιγνίων, όπως το "λύκε, λύκε είσαι δώ ..." και το "κλέφτες κι αστυνόμοι" ! Έτσι σε όλες τις πόλεις, ο κόσμος περιπατούσε εις τας πλατείας, "όταν ο λύκος (μπάτσος) δεν ήταν 'δώ", παριστάνοντας τα "γενναία κλεφτόπουλα της Ρούμελης και του Μωριά" ... τρομάζοντας και πυρπολώντας τα λημέρια του Σουλτάνου-Πασά στ' Ανάκτορα, αψηφώντας τον κίνδυνο του καταδότη-ρουφιάνου, που παραμονεύει στο σπίτι-φυλακή του, να καλέσει το 100 & το 200 και πάει λέγοντας, εις ένα νέον αγώνα που αναδύεται ...
Με χαρά επίσης διαβάζω, ότι αυτήν την στιγμή συντάσσεται από (εντελώς ελεύθερους κι ανεξάρτητους) ανθρώπους ανά τον πλανήτη, το Μανιφέστο της Διεθνούς των Αρνητών του Κοβιδισμού και των παραγώγων του !
Άϊντε λοιπόν : "Εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος" ! (ο δαχτυλοδειχτούμενος ντε ... ο αρνητής) ! Δεν είναι χούντα και θα περάσει, είναι ήδη καθεστώς ! Πρέπει επειγόντως να σκοτώσουμε τις κατσαρίδες ! Ο θεός συγχωρεί εμείς ΟΧΙ ! Για κρεμάλες στο Σύνταγμα ήδη συζητείται ...
Καλή χρονιά κι ανεμβολίαστη ! Όσο για τον χρόνο που έφυγε, να πάει στο ... και να μη ξανάρθει !
Do you wanna be a free man, or do you wanna be a slave ?
Van Morrison και Eric Clapton έβγαλαν ένα τραγούδι κατά του lockdown. Οι δυο μύθοι της δεκαετίας του 1960, δεσμεύονται στη μάχη για να βοηθήσουν τους μουσικούς θύματα των υγειονομικών απαγορεύσεων. Κι επωφελούμενοι από το γεγονός, ασκούν κριτική και στην κυβέρνηση του Boris Johnson. Το «Stand and Deliver», που βγήκε την Παρασκευή γράφτηκε από τον Morrison κι ερμηνεύθηκε από τον Clapton. Τα κέρδη θα πάνε στην καμπάνια Save Live Music του Morrison για όσους εργάζονται στη μουσική βιομηχανία του Ηνωμένου Βασιλείου και Ιρλανδίας. Ο Morrison δήλωσε στο "Variety" ... "θα εργαζόμαστε σκληρά κάθε μέρα για ν΄ασκήσουμε πίεση για την επιστροφή της live μουσικής και να σώσουμε τη βιομηχανία μας". Ο Morrison προηγουμένως δημοσίευσε ένα trio τραγουδιών anti-lockdown το Σεπτέμβρη κι Οκτώβρη για να υποστηρίξει την καμπάνια: «Born To Be Free», «As I Walked Out» και «No More Lockdown». Τώρα στο "No More Lockdown", ο Βόρειο-ιρλανδός σταρ λέει ότι τα lockdown "υποδουλώνουν" τους ανθρώπους και κατηγορεί τους επιστήμονες ότι "δημιουργούν σκοτεινά γεγονότα". Επίσης είχε λανσάρει μια διαμαρτυρία του "Change.org" εξορκίζοντας τους υπεύθυνους της χώρας του να θέσουν τέλος στα lockdown για να βοηθήσουν να σταματήσει η μετάδοση του ιού. Στο «Stand and Deliver», οι Morrison & Clapton προτρέπουν τους ακροατές να αφήσουν πίσω τ’ αφήγημα που τους είπαν, με στίχους όπως: "Stand and Deliver: // Toυς αφήσαμε να μας φοβίσουν//Stand and Deliver // αλλά ούτε μια λέξη από αυτές που ακούσατε δεν είναι αλήθεια // αλλά αν εσύ δεν μπορείς τίποτα να πεις // δεν μπορείς τίποτα να κάνεις // Θέλετε να ζήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι ή θέλετε να είμαστε σκλάβοι ? Θέλετε να φέρετε αυτές τις αλυσίδες μέχρι τα φέρετρά σας ? […] Δεν θέλω να είμαι ούτε ένας φτωχός ούτε ένας πρίγκιπας. Θέλω μόνο να κάνω τη δουλειά μου. Δηλαδή να παίζω μπλουζ για τους φίλους μου. "Magna Carta - Bill of Rights - The Constitution, τι αξία έχει ? // Ξέρετε ότι θα μας συνθλίψουν, αχ // Μέχρι να πονάει πραγματικά // Ανήκουμε σ΄ένα έθνος κυρίαρχο ή σ΄ένα αστυνομικό Κράτος ? Καλύτερα να έχετε το νου σας, άτομα // Πριν να είναι πολύ αργά." Το τραγούδι τελειώνει με τον Clapton, να τραγουδάει "ο Dick Turpin φορούσε επίσης μάσκα", αναφερόμενος στον περιβόητο ληστή του 18ου αιώνα που φορούσε μάσκα για να κρύψει την ταυτότητά του ενώ διέπραττε εγκλήματα. "Πρέπει να σηκωθούμε και να (ανα)μετρηθούμε γιατί πρέπει να βρούμε μια διέξοδο από αυτό το χάος", δήλωσε ο Clapton.
... δεν ξέρω πως γράφονται οι λέξεις "φιλία", "αγάπη", πρώτα τις νιώθω, ύστερα με πλημμυρίζουν ... αλλά και τώρα που απογοητεύτηκα, η λέξεις υπάρχουν κι ας μην ξέρω να τις γράφω ...
Λόγο έλλειψης cafe-bar και ταβερνών ... Καθημερινό Open Party στην γνωστή διεύθυνση ... - Μουσική : αυστηρά Blues, Old-Rock & Jazz. - Μεζέδες ετοιμάζονται κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης από νωρίτερα ! - Σκάκι, αναγνώσεις ποιημάτων, μουσικά τζαμαρίσματα, ηχογραφήσεις και οποιαδήποτε "happenings" αποδεκτά ! - Ζεστή ατμόσφαιρα, οικείο περιβάλλον, το κάπνισμα αυστηρά επιτρέπεται, τα ποτά δωρεάν ! - Απαγορεύονται οι "μπαχαλάκιδες", οι "χαβαλεδιάριδες" κι όλοι οι "καλοί" χωράμε !
Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Δήμος Ασπροπύργου) - Μάνος Δανέζης 1/12/2019
Δεν θα αναπτύξω την "πνευματική" μου συμπάθεια, προς τον μεγάλο μας αστροφυσικό ... αφήνω εδώ, ένα βίντεο (από ένα χρόνο πριν, προ-κοροδοϊού) έτσι απλά προς τέρψη αυτής της άτιμης, της σκέψης, που τόσο μας ταλαιπωρεί ...
Πάγωσ’ ο χρόνος κι αντιστρέφεται μέσ’ στο μηδέν ξανά περιφερόμενοι. Σχισμένη σελίδα βιβλίου πεταμένη. Ούτε που μας νοιάζει αν ήταν, το επίμαχο σημείο της Ιστορίας ...
Το ξεχωρισμένο γίνεται τροφή των “ευγενών’. Το περιττό γίνεται λίπασμα στα νέα φυτώρια. Κανόνες, αναθέματα και βίος. Φύλακας και δολοφόνος στο ίδιο μετερίζι. Ένα σκάφος παλεύει με κύματα και καρχαρίες.
Βρέχει ψαλίδια τώρα ! Τώρα που δεν ξέρεις τι να πρωτοκόψεις. Ένοικοι μιας γης καμώνονται τους ιδιοκτήτες. Κάτοχοι ιδεών πολλαπλασιάζονται σαν τα μικρόβια. Όμως αυτοί που σπρώχνουν την ζωή, είναι συνήθως εκείνοι που ’μείναν πίσω.
Ποιοί θά’ ναι αύριο οι “ευγενείς” εκείνοι, που θα ορίσουν την ζωή, μέσα στον χρόνο ? Στο σύμπαν δεν υπάρχουν νικητές. Με βία ανείπωτη, γεννιούνται τ’ άστρα !
Ο Ronald Ong (φωτογράφος και digital καλλιτέχνης) μας ξεναγεί στα νέα είδη του ζωικού βασιλείου ... Εδώ με την επιστημονική τους ονομασία (που έδωσα εγώ) :
