"Είμαστε στα πρόθυρα ίσως να δημιουργήσουμε τις πρώτες ανόργανες μορφές ζωής. Μετά από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης ! Αν σκεφτείτε τις προηγούμενες θρησκείες και τα προηγούμενα καθεστώτα στην ιστορία, είτε ο Στάλιν είτε οι ναζί ή οτιδήποτε άλλο, ότι κι αν έκαναν στο τέλος επέστρεφαν στο ανθρώπινο σώμα ! Τώρα για πρώτη φορά στην ιστορία, πολιτικά καθεστώτα, ανθρώπινες ιδεολογίες, ανθρώπινες μυθολογίες, έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν πραγματικά την εξέλιξη της ζωής και να την τοποθετήσουν σε ένα εντελώς νέο μονοπάτι. Και μπορείτε να φανταστείτε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, έναν Στάλιν του 21ου αιώνα, ο οποίος θα μπορούσε να έχει την ικανότητα, πρώτα να ανασχεδιάσει πραγματικά το σώμα σε επίπεδο του DNA και να δημιουργήσει νέα ανθρώπινα είδη ..."
Νόα Χαράρι 2022
Μπρρρρρ... Παγώσαμε ... ! Μετά τον Βασιλάκη τον ΔεΛαΠόρτα και έτερος "καππαδόκης" ... Αναρωτιέμαι, αν έχει ο Χαράρι καμιά σχέση με το χαρακίρι ? Γιατί τέτοιες μαλακίες μόνο οι γιαπωνέζοι τις λένε ... βλέπε και Φουκουγιάμα ! Μιας και μετά το τέλος της Ιστορίας, έχουμε το "εμείς (αυτοί δηλαδή), φτιάχνουμε την Ιστορία" ! Λες και βγαίνουν όλοι απ' το ίδιο "καρμπόν" σχολείο ... του μισανθρωπισμού !
Έκλεισε ξανά ο κύκλος και φτάσαμε στο "εμείς" κι "αυτοί' ...
Αιώνες προόδου, ευημερίας και κατακτήσεων ...
Κεκτημένων και ημιμάθειας, δικαιωμάτων και ασάφειας ...
Η ζωή έχει τις δικές της επιλογές, πολλές φορές χωρίς να λογαριάζει τι θέλουμε ...
Μια εκρηκτική συναυλία που έχασα για λόγους υγείας. Nick Cave 15/6/22 Πλατεία Νερού, Π. Φάληρο.
Θόρυβος από βήματα
κάποιου που περπατά,
πάνω στα μικροβότσαλα
μιας παραλίας ...
ακούω τον εαυτό μου.
Σκύβω, μαζεύω,
αυτά τα σπάνια βότσαλα μικρά,
π' αστράφτουνε χορεύοντας
στο φως του φεγγαριού ...
κι ακούω τον εαυτό μου.
Όταν η παλάμη έχει γεμίσει
φεγγαρακτίδες - βότσαλα,
κάθομαι στην υγρή ακτή
αναίτια θλιμμένος ...
κι ακούω τον εαυτό μου.
Είν' η στιγμή
της απαρίθμησης των φόβων,
μια απολογία 'μπρός
στο φεγγάρι - δικαστή ...
Ν' ακούω τον εαυτό μου !
Μια δημοκρατία την αντιλαμβάνεσαι
από τον θόρυβο που κάνει.
Αν έχει ήχο πλάγιο, χαμηλό,
μάλλον περί ολοκληρωτισμού
πρόκειται ...
 |
| Didier Lourenco (Artwork) |
Δεν είναι οι απόκληροι
που πρέπει να επιστρέψουν
στην κοινωνία ...
είναι οι ενταγμένοι
που πρέπει να απομακρυνθούν !
.jpg) |
| Πλατεία Μέμου 2022 (φώτο Μ.Φ.) |
Ξημερώματα Πλατεία Μέμου (Παγκόσμιας Ειρήνης, Κορυδαλλός).
Κέντρο-αριστερά ίσα που διακρίνεται ο φίλος Χρήστος, να παίζει με το ιδιοκατασκευής μπαγλαμαδάκι του,
στην "Βαμβακάριο" γωνιά της πλατείας ...
(Σημ.) οι άδειες μπύρες ήταν δικές μου, οι άλλοι πίναν τσίπουρα στο πλαστικό ...
 |
| Claude Verlinde (Artwork) |
Ο πρώτος που τόλμησε και μίλησε για την υπογεννητικότητα στην Ελλάδα, ήταν ο αείμνηστος Τζιμάκος
εν έτη 1981 (σε live), 1983 (σε υχογράφηση).
Ύστερα "πίσσα και πούπουλα", με όλες τις κατοπινές, πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Μια γενικώς κι αορίστως μουσική ανάμνηση, γιατί η τρέλλα που ζούμε, είναι από παλιά ... σε κασσέτα !
.jpg)
.jpg)
Πρωινή βόλτα στην Πειραϊκή (όρμος Αφροδίτης, Άγιος Νικόλας), με σκέψεις και συναισθήματα συγκριτικά,
ανάμεσα στο παρελθόν και σ' ένα παρόν που γερνάει και φθείρεται, ποτίζοντάς το με (δήθεν) δόσεις ευημερίας,
σε μια πραγματικότητα π' έχει πάντα, κάτι το επίπλαστο.
Η Eυτυχία,
δεν χορεύει σε ξενυχτάδικα,
δεν έχει το χρώμα του χρήματος,
δεν έχει την γεύση της ηδονής,
δεν είναι τ' άκουσμα
που σου χάϊδεψε τ' αυτιά,
δεν την ορίζεις, δεν την κατέχεις,
δεν την κερδίζεις και δεν την χάνεις ...
είναι η παρεξηγημένη
διαδικασία παραγωγής "εαυτού",
είναι η μια ακόμη φλούδα απογύμνωσης,
που κάθε φορά φαντάζει
των επιπέδων καθαρισμένο κρεμμύδι,
μέχρι να πάρεις το ωφέλιμο,
που κάποτε τελειώνει και σαπίζει,
βγάζει φύλλα κι αναγεννάται φρέσκο
με νέες προοπτικές ...
κι η ευτυχία είναι πια,
η περιδίνηση του αυτοσκοπού,
που έχει χάσει το νόημά της,
στην αναζήτηση ...
Η φράση "ο παλιός είναι αλλιώς" δεν βγήκε τσάμπα ... Άλλες γενιές, άλλη πνευματικότητα ...
"Όλα ξεκίνησαν από τις σπηλιές, πριν καν το καταλάβουμε" ... κι "είναι ένα καρναβάλι εμείς και αυτοί" ...
Αυτό το άλλο "μετερίζι" απ' αντιβαίνει στην ωμή, εμετική πραγματικότητα,
(οι απλοί εμείς, οι άλλοι, οι εκτός μηχανής), είναι που προτείνουν και διδάσκουν ακόμα ...
Widespread Panic - Cease Fire (Live).
A little smoke in the alley
Lightning down the street
Ignited eyes of the strangers that we see
Fires turn to ashes
Dressed in tear drops over me
See the flames glowing higher
Cease fire
It all started in the caves
Before we even understood
On and on and on and on it goes all the hate and greed and good
Religion is better
We’ll let you join us if you would
Brothers and sisters inspire
Cease fire
Blame the pain on any other someone than ourselves
It’s a carnival of us and them
Targets on the shelf
We used to laugh and dance
Now we’re just angry little elves
Sing and preach it to the choir
Cease fire
(Widespread Panic, από το "Street Dogs" του 2015) - Jimmy Herring (Guitar), John Bell (guitar, vocals) etc ,,,
Παλιά εφημερίδα
που παρασύρει ο άνεμος,
έγινα τελικά,
αυτό που μισούσα ...
ένας αλκοολικός καταγραφέας
τύπου "Μπουκόφσκι",
ή χαμένο τομάρι
σαν τον κάθε "Ρεμπώ",
που αρνείται τελικά,
αυτό που είναι ...
ένας κυνικός, αδιάφορος
και ευαίσθητος τίποτας,
που δεν ξέρει ποτέ,
γιατί κάνει ότι κάνει ...
κι είν' η αποδοχή του γήρατος,
παραδοχή της ήττας,
η προσμονή της βάρκας
που θα με περάσει απέναντι
στον όποιο Άδη ...
ως να γίνω ξανά,
κιτρινισμένη εφημερίδα,
που παρασύρει ο άνεμος
και μαραμένο φύλλο,
στης Φιλαρέσκου κι Ασημάντου γωνία
την αποσύνθεση ...
μ' όλη την παθητικότητα του τέλους
στο μεγαλείο της,
με ρούχα της κατάθλιψης ενδεδυμένος,
να είμαι τώρα δυστυχώς,
αυτό που μισούσα
μ' όλες του τις επιπτώσεις !
Άλλη μια φωνή απ' το παρελθόν ως σήμερα (που φωνάζει χρόνια τώρα), σε "ώτα μη ακουόντων" ...
Ξαναλέω, ασχέτως αν συμφωνώ ή όχι σε όλα ... και μην τολμήσετε να μου βάλετε πάλι, μια ετικέτα στο κούτελο,
εσείς που πίνετε ακόμα καφέ στα υπερκαταστήματα (σούπερ-μάρκετ) περιφερόμενοι ... αριστερο-δεξιοί του καναπέ,
της αρλούμπας-διανόησης και της παχύσαρκης φιλήδονης κατανάλωσης ...
γιατί ακόμα σας περιμένω στις γωνίες ... με την ΔΙΚΗ ΣΑΣ διαλεκτική, ν' αντιπαλέψουμε ! Σας περιμένω ...
(Σατιρικόν)
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που φέρουν τον "κύριο" Κούλη, να τρέχει πανικόβλητος στο σιδερωτήριο της βουλής, προκειμένου να ανανεώσει την τσαλακωμένη του εικόνα ... κριθήκαν ως fake news.
Επίσης τα σχόλια της επιμελήτριας του σιδερώματος, ότι : "αυτός ο μαλάκας δεν ισιώνει με τίποτα", που λογοκρίθηκαν, ως κακόγουστη λασπολογία και σβήστηκαν τάχιστα με την απόλυση της, ήτανε (λένε) επίσης fake news ...
Πάντως αργότερα, στην συνάντηση (στις Βρυξέλλες) με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Ντόναλντ Τουσκ, ο υποφαινόμενος, εθεάθει με μαύρο ζιβάγκο !
Το ότι τα άσπρα του τα πουκάμισα, τα είχε κάψει αλλόφρων η απολυμένη ... ήτανε (λένε) επίσης, άλλο ένα fake news ...
Είναι πολλά του αιώνα μας τα χρέη (*) ... των fake news ...
(*) Από "Το άγαλμα της ελευθερίας" του Κώστα Καρυωτάκη.
Σπασμένο ανάκλιντρο
η ζωή δεν μας βολεύει,
συρμάτινα χαμόγελα
χωρίζουν αλόγιστα τις λέξεις,
σελίδων αποκόμματα,
ρούχα κομματιασμένα ανεμίζουν,
δεν ξέρεις αν το πάει για βροχή
και ποιά ομπρέλα θα ταιριάξει
στη νέα φυλακή ...
αναμασώντας την χθεσινή τροφή
με νέα σκόνη
- αλάτι για την νοστιμιά -
ατενίζοντας πίσ' απ' τα κάγκελα
έναν ουρανό αφίσσας
που ξεθωριάζει ...
όταν πάντα ξημερώνει
η νέα άπληστη μέρα,
και σε θρυμματισμένο καθρέπτη,
ανατέλλει ο βίος μας
σε παραμόρφωση,
σε μουχλιασμένο στρώμα
κοιμάται η λογική
με παραισθήσεις ...
διαλύεται, εξαϋλώνεται, η ζωή
και γίνεται πάλι σκόνη,
μέσ' τις ριπές θανάτου των λέξεων
χωρίς ανάσα ...
 |
| Digital Collage by Μ.Φ. |
Τα τελευταία χρόνια, πειραματίζομαι και στο ηλεκτρονικό κολάζ ή αλλιώς "Digital Collage",
αλλά και "Digital Artwork Design",
που έτσι κι αλλιώς το κατέχω, σαν γραφίστας πάντα, (corel, photoshop κλπ) ...
ευελπιστώντας να βρω κι άλλους δρόμους έκφρασης, λίγο πριν την απόσυρσή μου (σύνταξη) ...
Εδώ μια πρόσφατη σύνθεση (μάθημα στην κόρη μου, για το πόσο εύκολο είναι) !
(Σημ.) Ανοίξτε την εικόνα σε νέα καρτέλα και μετά μεγέθυνση ... είναι τεράστια !
