Καλό ταξίδι ... Μέγιστε !

Μας άφησε χρόνους κι ο "μεγάλος" Jeff Beck ! Καλό του ταξίδι κι εκεί ψηλά θα βρει πολλούς ισάξιους ...
Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά αν φύγει (όλη) αυτή η γενιά των μεγάλων μουσικών,
μετά ολόκληρη η μουσική σκηνή ... Πάπαλααα ! Μας τελείωσε ! Τέρμα τα δίφραγκα !
Θα έχουμε μόνο ζόμπι μουσική, για νεκροζώντανους ανθρώπους ...

Εκ-τυπώσεις - Εν-τυπώσεις

Alexander Jansson (Painting)

Στο χέρι το φτερό της μετουσίωσης,
αυτό που μεταφέρει την σκέψη
     σε λόγο γραπτό ...

Δικάζει και εξιλεώνει ...
τον πρώτο και τον τελευταίο παλμό
μιας φιλοδοξίας,
     που εντέλει είναι ταπείνωση,
εμπρός στο έκθαμβο φως που παραλύει ...
     - το φως της πραγμάτωσης - 
που εμπνέει τον αιώνιο παρατηρητή,
σαν γλύπτης την ώρα της δημιουργίας
ενός ακόμη,
     αόριστου τεχνουργήματος.

Στο σώμα η σκόνη της μετουσίωσης,
αυτή που λέμε τυπωμένος γραφίτης
     μιας απεικόνισης στο χαρτί.

Διχάζει και εξαϋλώνει ...
το κάθε αποτύπωμα αρχής,
     της όποιας σκέψης που κραυγάζει
σαν δημιουργική τυχαιότητα,
     σαν αλεατορική (*) μουσική,
μέσ' το συμπαντικό κενό
μιας ματαιοδοξίας
     που ακόμη ψυχορραγεί.

 

Σημ (*). Αλεατορική μουσική: προγραμματισμένη χρήση του τυχαίου το οποίο επαναφέρει το στοιχείο της φαντασίας μέσα στο ορθολογικό περιβάλλον. Αυτό μπορεί να εκφράζεται είτε ως ελευθερία στην επιλογή των φθόγγων, των διαρκειών, ή της σειράς στην εκτέλεση των μερών ενός έργου ... (Δες εδώ) : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE
Σημ (2). Το τόλμημα για νέο κομπιούτερ, μου έχει βγει διπλάσιο σε κόστος ... Αλλά εντάξει δε μασάω ... Απλά αργεί ...

Ένας χορός

 

Allen Bentley (Painting)

Ένας χορός πριν σβήσουν τα φώτα
μιας προκαθορισμένης ζωής,
     είναι αυτό που απομένει ...

Όπως εκείνος, ο πρώτος χορός
- τα δέκα λεπτά δημοσιότητας -
που σαν έφηβος εχόρεψες
     το ζεϊμπέκικο στο πανηγύρι
κι η έφηβη, το μαγικό το τσιφτετέλι,
     που μάζεψε το χειροκρότημα ...

Στιγμές στη θράκα του χρόνου
που νομίζουμε
     πως μας καθόρισαν,
σημερινά απολιθώματα,
- οι χοροί της αγάπης -
μνήμες ευχάριστες θολές
     κι ήσυχα πάμε για ύπνο ...

Ένας χορός στο τέλος
μιας ευθύγραμμης ζωής,
     είναι αυτό που απομένει ...

Κι είναι εκεί που ...
     οι διαρκώς "ανησυχούντες",
χορεύουν μέχρι πρωίας
     και δύσκολα κοιμούνται ...

Μέσ' τις σκιές

Βασίλης Σολιδάκης (Painting)

Απόγευμα.
Οι σκιές μιας καρέκλας
στο πάτωμα,
     φτάνουν ως τα πόδια μου.

Τις άδειες ώρες,
κοιτώντας τ’ άψυχα τριγύρω,
τ’ αντικείμενα στις γωνιές τους,
κι όλα εκείνα
     που ξεκινούν απ’ το πάτωμα ...

Αυτές τις μέρες
πίσ’ απ’ το παράθυρο
σαν τις παρθένες,
κοιτώντας την Αθήνα
- δεκάδες δρόμους,
     που θά’ θελα να διαβώ ...

Αυτές τις στιγμές,
ζωγραφίζω μια δικαίωση
     σε μέλλοντα χρόνο ...
κι οι σκιές της ζωής,
     επάνω μου,
φτάνουν ως τη καρδιά μου,
     αλλά με άπειρες δόσεις ειρωνείας.

1983

Τραγούδι τ’ αρραβώνα

Inessa Morozova (Painting)

 

Του χάρισε μια καδένα
να δέσουν τις καρδιές τους
     φυλακτό.

Της χάρισε ένα περβόλι
ν’ ανθίζει το λουλούδι
     του έρωτά τους.

Κι εσύ τώρα θεέ μου,
πλάσε μια ιστορία
     δυνατή !

1982

I talk to the wind (Εφηβεία)

Gabriel Pacheco (Painting)

Οι κορτιέρηδες
     κρατούν κλειστή τη ψυχή σου.
Βρώμικα νύχια
     σε κάθε πληγή.
Μέσ’ τα χέρια σου,
     δυο-τρία φτωχά ιδανικά.

- Χορεύουν τα "πρέπει"
     αγκαλιά με τα "θέλω" -

Είσαι κι εσύ ένα παιδί.
Ένα ρόδινο πρωινό.
Ίσως αύριο δεν "ανθίσεις",
     μιας και δεν έχεις τα προσόντα ...

- Χορεύουν οι νόμοι
     αγκαλιά με τα όνειρα -

Είσαι πουλιού φτερό
που επιπλέει, σε ποτάμι
- ορμητικό ποτάμι -
δεν λογάς, δεν προσδοκάς,
     που θα σε πάει το μέλλον.

- Χορεύουνε τ' αρπακτικά
πάνω απ' την κάθε γέννα -

Αύριο πρέπει νά’ χεις
     γερά μπράτσα,
κλειδί για την πόρτα,
     γάζες για την πληγή.

 

Απ' τα "Τα Χρόνια του Χαρταετού" 1977

Αναμείνατε στο ακουστικό σας ...

 

Παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες (υγείας, φτώχειας, κοινωνικών συνθηκών κλπ.) ... είμαι ακόμη καλά !
Αν αργώ να γράψω κάτι, δεν είναι από έλλειψη έμπνευσης, αλλά προβλήματα με το κομπιούτερ πάλι ...
Το 12χρονο τελευταίο μου κομπιούτερ "τά φτυσε" πια και πάω για νέα αγορά (τη 15η απ' το 1990, λόγω επαγγέλματος) ...
Λοιπόν είμαι καλά, με το ίδιο φρόνημα και τις ίδιες αξίες που είχα από μικρός, να συνεχίζω επί νέας "τεχνικής" βάσης ...
"Αναμείνατε στο ακουστικό σας" ...

Όλα είναι photoshop

     Επειδή ετοιμάζονται και πάλι να σε ξανακοροϊδέψουν και τον φετινό χειμώνα, με τον ανύπαρκτο-19 ... κάτσε επιτέλους και σκέψου !
     Για μια φορά έστω, σκέψου, πάνω από την προβατίλα σου ...
     Το λέω από τον Ιανουάριο του 2020 ! Αν θέλεις να μάθεις κακομοίρη Έλληνα, (άνθρωπε), για την κάθε νέα ασθένεια, μη ρωτάς τους γιατρούς ... Ρώτα ένα γραφίστα !
     Όλα είναι photoshop ! (*) Εδώ και χρόνια, τα πάντα είναι εικόνα !
     Ακόμα κι ο νέος πόλεμος (όπως πάντα) "παίζεται" στην εικόνα, στις εντυπώσεις !!!

 

     (*) (Σημ. 1) ...και επειδή κάθε φορά είναι διαφορετικός ο γραφίστας ... προσέξτε (έτσι για πλάκα), πόσο διαφορετικός είναι κάθε φορά και ο ανύπαρκτος ...
     (Από μύκητας, χιονόμπαλα, λασπόμπαλα, με βεντούζες, με κεραίες, με λουλουδάκια, με ελατήρια, έως νάρκη για υποβρύχια και ζωάκια του υπερ-βυθού). Η φαντασία στους γραφίστες, πάντα περισσεύει ...
     Γιατί απλούστατα (τον ανύπαρκτο) δεν τον έχουν δει ποτέ τους !!!
     Ούτε αυτοί, ούτε ο πελάτης ! (βλέπε : Επικυρίαρχοι) ...
     Λες και η λογική, η όραση και τα μικροσκόπια δεν έχουν ακόμη εφευρεθεί !

     (Σημ. 2) Ανοίξτε την εικόνα σε νέα καρτέλα και μετά μεγέθυνση, για να καταλάβετε αυτό που λέω ... Από έναν πρώην γραφίστα !

Η ζωή μετά ...

Δεν είναι κατάθλιψη, αυτό που ζούμε (μερικοί από 'μας) ...  αλλά η διατήρηση της οντότητας, εκείνου που πάντα αγαπούσαμε.
Είναι η ακεραιότητα που κλονίζεται, σε ένα κόσμο ασάφειας. Σε μια παράλογη εποχή, η άμυνα-αντίδραση είναι εξ ίσου παράλογη !
Ζούμε απλά, αυτό που πάντοτε επιζητούσαμε (κατά βάθος) ... έναν μεγαλοπρεπέστατο κωμικοτραγικό σουρεαλισμό !
The After Life - Short Film (2017) του Χρήστου Σαγιά. Καλή θέαση ...

Shukuru

Αποχαιρετώντας έναν μεγάλο μουσικό ... με ένα από τα πλέον αγαπημένα μου μουσικά κομμάτια ...
Μια εποχή του υδροχόου, της οικογένειας (για μένα), που μετά από 20 χρόνια τέλειωσε και ξεθωριάζει στη λήθη ...

Σάτιρες χωρίς ελεγείες (ΙΙΙ.)

Andrey Aranyshev (Paint-Art)

Ο Έρωτας θέλει
ένταση και μυστήριο φιλενάδα,
     αλλιώς είναι σκέτη γνωριμία ...

Ο Έρωτας θέλει
     λέξεις πολλές και σύμβολα,
για να παραμυθιάσει
     τη λογική με δράση,
διώχνοντας το συμφέρον,
     - το υπαρκτό πλαφόν της νόησης -
και νά 'χει τη μπέσα,
     να ταξιδέψει στο άγνωστο ...

θέλει μια μουσική υπόκρουση
κατάλληλη, για υπόγειους διαδρόμους,
     απ’ όπου πρέπει να βγει αλώβητος.

Ο Έρωτας θέλει μηνύματα πολλά,
     που δεν υπάρχουνε στο κινητό ...
θέλει μια άλλη πραγματικότητα
     για να υπάρξει,
αλλιώς είναι ... τυρόπιτα !

Ο δρόμος

Jimmy Lawlor (Paint-Art)

Χορταίνει η θλίψη ηδονές,
     μελώνει εφήμερα τις αισθήσεις,
σαν μύγα κολλάει στου ενστίκτου το βαζάκι,
στην γυάλα της πρόσκαιρης ευτυχίας,
     κολυμπάει το ποθούμενο ...

Όμως η χαρά,
     (αυτό που δεν γνώρισες πολύ) ...
θά' ναι αιώνια τ' απόλυτο,
     π' ανέκαθεν θ' αναζητάς,
στις όποιες υποσχόμενες ατραπούς
     κι ήτανε πάντοτε ο δρόμος ...

Never mind the bollocks ...

 Στο τικ-τακ του ρολογιού, στην χρονιά που θα τα δούμε όλα ...
Εεεε, τελικά, πεθαίνουνε και τα σκουλήκια ...

"Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους ? Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις".
(Κωστάκης Τα'βάφεις) ...

Της σχιζοφρένειας το ανάγνωσμα ...

Επειδής και δια ταύτα, η πλήρης πλανητική σχιζοφρένεια είναι πια γεγονός ...
μερικοί πίνακες του ρώσο-καναδού ζωγράφου Sergey Tyukanov (γεν. 1955) που πολύ μ' αρέσουν,
για την απεικόνιση του πολέμου των "ζωντανών" με τους "νεκροζώντανους" (βλ. ζόμπι και εικόνες αποκάλυψης),
δηλαδής ο πλήρης σουρεαλισμός ... για το πως περίπου θα είναι ο κόσμος μας σε λίγο, σε paint-art-image ...

 

Τι σου ζητάνε ...

Rafael Alvarez (artwork)

Τι σου ζητάνε ρε ?
Να νοήσεις το δικό τους αυτονόητο,
ν' αγαπήσεις το αναγάπητο,
να συγχωρέσεις τ' ασυγχώρητο,
να σεβαστείς την ασέβεια,
να πιστέψεις τ' απίστευτο,
να υποφέρεις τ' ανυπόφορο,
     ασφαλισμένος την ανασφάλεια,
να εγκλιματιστείς στο έγκλημα,
     σ' ένα θάνατο αθάνατο μιζέριας,
να πληρώσεις τ' ανεκπλήρωτο,
για την νέα τους αναλήθεια,
     μ' όλα τα στερητικά μαζί !

Τι σου ζητάνε ρε ...
     τι σου ζητάνε ?

Δύο κλασσικά βιβλία

Δυο κλασσικά βιβλία επιπλέον,
για κατέβασμα σε pdf ...

(Ενάντια στά πλαίσια της αντιρωσικής προπαγάνδας
και της νέας λογοκρισίας ιδεών της εποχής μας) ...

"Το παλτό" και "Το ημερολόγιο ενός τρελού"
του Nikolai Gogol, μαζί σε ένα βιβλίο εδώ :

https://pdfcoffee.com/to-palto-amp-to-emerologio-enos-trelou-nikolai-gkogkol-pdf-free.html

Στην χρονομηχανή

"Με φέρνετε σε δίλημμα"
     είπε ο από μηχανής θεός ...
"Ανάμεσα σ' έναν πόλεμο πυρηνικό
ή μια τροποποιημένη γενετική,
(μια γονιδιακή θεραπεία),
     διαλέγω τη ζωή" ... ξανάπε.

Κι ήρθε τάχιστα
     το πλήρωμα του χρόνου ...

Έκτοτε πληρώνουμε τον χρόνο μας
     δυσβάσταχτα ακριβά !

Ένα υπέροχο έθιμο ...

Ένα κόκκινο παράθυρο στο πέλαγο

Κεφαλονιά - Πόρος 2022 (φωτο Μ.Φ.)

 

Πλακόστρωτα χορταριασμένα,
ήρεμες θάλασσες, κατεβαίνοντας
     τα σκαλάκια της παραλίας
κι η πετσέτα σε βότσαλα καυτά,
     πράσινη σαν γρασίδι ...

Κίτρινοι ρομαντικοί φανοστάτες,
λεύκες, πλατάνια, που λικνίζουνε στον άνεμο,
     σώματα υγρά που ψήνονται στ' αλάτι
κι ύστερα τρέχουν για ποτά παγωμένα
     σε όμορφα ντεκόρ, στους ίσκιους ...

Κεραμόσπιτα που κρέμονται
στις παρυφές του χρόνου,
     - μέντα και δυόσμος πάνω σε πάγο -
κι ένας έρωτας παλιός
     που χάθηκε στα κύμματα.

Ένα κόκκινο παράθυρο στο πέλαγο
τη θέα-Θεά αγναντεύοντας,
     σ' άπλετο φως η ζάλη, καταπραϋντική,
πέρασε από 'δώ κι ο Οδυσσέας
     πριν έβρει την Ιθάκη ...

Μέσ' σε χρωματισμένες λέξεις
εκπνέει η σιωπή,
     λαγοκοιμάται η χαρά
και βιάζεται να γίνει μνήμη :
     ένας περήφανος ήλιος στο ποτήρι.

Κεφαλληνίας δρώμενα

Κεφαλονιά - Πόρος 2022 (φωτο Μ.Φ.)

Κεφαλονιά - Πόρος 2022 (φωτο Μ.Φ.)

Κεφαλονιά - Πόρος 2022 (φωτο Μ.Φ.)

Η δυτικότροπη οπτική των διακοπών. Εφησυχασμός και ξεκούραση.
Η ομορφιά κοιμάται στον χρόνο και περιμένει ...