Ερώτημα

 
Πλασμένοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση.
Κι όμως δεν γίναμε και εμείς θεοί.
Ζήτημα χαλασμένης μαγιάς ?

3 / 11 / 82

Φωνές της νύχτας

Ι.
Ένα παραδοσιακό μπλούζ
(θα' λεγε κανείς)
     στη φυσαρμόνικα,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς μια σαύρα χασμουριέται
κοιτώντας την αργή εκθρόνιση της μέρας
     μεσ' απ' τις φυλλωσιές,
εκεί που
οι κόγχες της πέτρας
εικόνα στατική
     κομμάτια ασβεστόλιθος
γραμμένα σημάδια και ημερομηνίες.

'Υστερα υγρασία.
Η κάφτρα του τσιγάρου στο σκοτάδι.
Σκέψεις πλεγμένες σταυρωτά.
Νησιώτικος καμβάς.
Ενετικά χαλάσματα.
     και βάλτοι και κουνούπια.

ΙΙ.
... και μια ορχηστική jazz
(θα' λεγε κανείς)
     στο σαξόφωνο,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς ένα αστέρι πέφτει
     στο πέρας του δρόμου,
π' ελίσσεται σα' φίδι μες' τις πλαγιές,
μ' άσπρες κουκκίδες
     τα φώτα των σπιτιών,
κι αντικρινά, μαύρα μοναχικά δέντρα
     σαν πίνακας που μυρίζει χλωροφύλλη.

Ύστερα Κυριακή.
Οι νότες δεν έβγαιναν σωστά.
Χτυπούσε το τηλέφωνο, ο άνεμος τα δέντρα,
τα φτερά των πουλιών μεταξύ τους
και μια εφημερίδα που κόλλησε στο τζάμι
μού 'κρυβε τη φεγγαράδα.

Μαζεύομαι απ΄την ψύχρα
με σκέψεις λευκές
     ν' ατενίζουν την θάλασσα.
Δύο  και τέταρτο, νυσταγμένος.

ΙΙΙ.
... κι ένα συμφωνικό ροκ
(θα' λεγε κανείς)
     στη κιθάρα,
μοιάζουν οι φωνές της νύχτας,
καθώς χτυπούν οι θαμώνες
τα χέρια, στο τραπέζι
     στο κοντινό καφενείο,
με ποδοσφαιρικούς διαλόγους
     που κολυμπούν στο τσίπουρο
όταν συγχρόνως θορυβούν σαν βήχας
μεταλλικά βαρέλια
     που συστέλλονται.

Ύστερα στο σκοτάδι
καταγράφοντας τούτες τις αισθήσεις
κάτω από ένα λουστραρισμένο ουρανό,
στην ιστορία αυτού του τόπου,
λαμπιρίζουσες πανοπλίες που σκορπάνε
- στ' αυτιά μου τα υποταγμένα -
χιλιάδες ήχοι, συν τα λόγια σας
- που τόσο κουράστηκα ν' ακούω -
μέσ' στο μυαλό μου ...

Κοίτα, που φέρνω δειλά
     τη φυσαρμόνικα στα χείλη νοερά,
δεν ξέρω να παίζω
(θα' λεγε κανείς) ...
μα είναι οι ήχοι της ζωής
     που με μπερδεύουν.

8 / 5 / 82 - Κως (φυλάκιο Πόρτες)

Camping

Κοιμόμασταν κάποτε αγκαλιά
     τα καλοκαίρια, στην παραλία
και χωρούσαμε κι οι δυό
σε ένα μόνο sleeping bag
     στον ήλιο,
που μύριζε πεύκο και αλμύρα,
     στην άμμο,
στη θάλασσα του έρωτα ...
Τώρα μια κάποια φωτογραφία
     δεν τα θυμίζει όλα.

7 / 5 / 82

Swimming in a fish bowl ...

Δεν ξέρω γιατί ...

Δεν ξέρω γιατί ... αλλά αμέσως μετά που έβγαλα αυτήν την φωτογραφία, 

ήρθε στο μυαλό μου το Wish you were here των Pink Floyd ...

Ερέτρια - Χαλκίδα 26/5/2018 (φώτο Μ.Φ.)

Χαλαρά ...

Χαλαρά ... στη Νέα Αρτάκη - Χαλκίδα 26/5/2018 (φώτο Μ.Φ.)

Μετά την συναυλία του Nick Cave ...

Παιραιάς (Μπουμπουλίνας) 2017 (φώτο Μ.Φ.)

... είσοδος σουβλατζίδικου στον Πειραιά (χωρίς σχόλια) ...

Πρωϊνό

... πρωϊνό χωρίς φωτοσκιάσεις
μπαίνει ένα φως κουρασμένο
πάνω σε σαγρέ επιφάνειες, γεμάτες σκόνη ...

στο γραφείο το "τριανταεξάρι φίλμ" του Γιώργου
παρατημένο ανοιχτό, στη 4η φωτογραφία ...

μια νοσταλγία χαϊδεύει τα έπιπλα
κι ύστερα χάνεται μέσα στους τοίχους ...

... πρωινό σε σκοτεινό δωμάτιο
και μια μνήμη παρούσα 
περιμένει
     να ακούσει το κλικ ...

27 / 8 / 91

Πειραιώς και street art ...

Πειραιώς 2017 (φώτο Μ.Φ.)

 ... τέσσερις το πρωί, Πειραιώς, "ποδαράτος" και ... street art ...

Ειρωνεία ...

... όμορφα, όμορφα,
     σαν γλάρος εν πτήση ...

έτσι όπως πεθαίνουμε
σαν τελείες που μεγαλώνουν
στον ορίζοντα τ΄Αγγελόπουλου

όπου "τα όμορφα χωριά
όμορφα καίγονται" ...

κι άσχημα, άσχημα,
     κανείς δεν το πρόσεξε.

9 / 4 / 89

Μια νότα ύστερα, μια νότα πριν ...

Άγριο ένστικτο
θρυματισμένη τζαμαρία
     στο πέταγμα καρέκλας.
Πορνική αδιαφορία
     και γαμημένη επανάσταση.
Στα χέρια της λαγνείας
     η καθημερινή αγωνία.
Κατανάλωση κι αισθησιασμός.

Ω ... ποία αρωγή και ευδοκίμηση ...
Άγριο ένστικτο, φοβάμαι.
Οι νότες αργές
     μια ύστερα, μια πριν,
κι η νέμεση να καιροφυλακτεί ...

Χλωμά χρώματα σελήνης
     χαρακώνουν τα πάντα
σαν θρίλερ αφιερωμένο εξαιρετικά
     και που δεν με χορταίνει ...

Άγριο ένστικτο
     και διαφορά διατροφής ...

9 / 4 / 89

Μόνο γι'αυτό ...

... για να διηγηθώ μιαν ιστορία
όπως κάνω ένα τσιγάρο,
για όλους εσάς και για μένα,
για μια βόλτα στο πάρκο,
ένα τυχαίο συμβάν,
για μια θεωρία, ένα φιλί,
μια μισάνοιχτη πόρτα,
ένα στραβό κάδρο,
μια επιπόλαια κίνηση
που διαφεντεύεται απ' την θλίψη,
για τα χρώματα της δύσης,
ένα τραγούδι σε μπαράκι,
ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια,
ένα ποτό, μια καρέκλα, έναν καθρεύτη,
μια εποχή που χάθηκε
και μια εποχή που θα' ρθει,
για τον φίλο, την φίλη,
τα πουλιά του δάσους, της πόλης,
για να διηγηθώ μιαν ιστορία,
     μόνο γι' αυτό,
πόσο θα' θελα τώρα ...
να χορέψω μόνος,
σαν τον Ρεμπώ στην προκυμαία ...

9 / 4 / 89

Χωρίς αποδείξεις ...

Σ' ένα έγκλημα
     χωρίς πτώματα ...
η μόνη δολοφονία
     είναι της ψυχής.

23 / 3 / 18

Η φυλακή σου ...

(Σκίτσο του Στάθη Απρ. 2018 απ' το Ποντήκι)
Συμπληρώνω : 
Η φυλακή σου θα είναι πάντα όμορφη, σπαρμένη με λουλούδια ... γιατί μόνο αυτήν ποτίζεις !!!
Είναι σαν τον ινδιάνικο μύθο ... εξαρτάται ποιόν λύκο ταΐζεις ... !

Le Ballon Rouge (The Red Balloon) 1956

"Οι δυσκολίες της ζωής,
αντιμετωπίζονται συνήθως με τρείς τρόπους : την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ."
Immanuel Kant

 

δείτε το και εδώ : https://www.dailymotion.com/video/x23dfvy

Procol Harum - A Whiter Shade Of Pale

Όσες γλώσσες κι αν υπάρχουν
όσες διαλέκτους κι αν εφεύρουμε
για να διαχωρίζουμε το "εγώ" μας
πάντα θα υπάρχουν δυό,
που θα τις καταλαβαίνουν όλοι οι άνθρωποι,
από καταβολής κόσμου.

Είναι η γλώσσα της μουσικής κι η γλώσσα της αγάπης.
Να το μήνυμα "της γενιάς των λουλουδιών".

Το αν άλλα, έγιναν μετά ...
είναι μια "άλλη" σκοτεινή ιστορία,
στην ανθρωποφάρμα !!!

(Μ.Φ.)

Ποιός είμαι αράγε;

Με το δάκτυλο
     σε δείχνω.
Σκιά στο πάτωμα,
     μ' ακολουθείς.
Αλλάζω θέση.
     Αλλάζεις θέση.
Και σε εχθρεύομαι
     ασπρόμαυρα,
σαν προαιώνιο θρίλερ.

16 / 11 / 82

Σιωπές

Άκου τα φύλλα ... ο άνεμος ...
Μερικές φορές η φύση ...
Άκου τη σιωπή,
έχει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.
Άγρια σκίτσα των κυμάτων,
χορός στην προβλήτα.
Σκοτεινό αίνιγμα το κάστρο.
Φάντασμα του παρελθόντος.
Αχτίδες φεγγαριού,
παραμορφώνουν τα πάντα.
Επιβλητικό μαύρο κι ασημί
και τόνοι ενός γελοίου κίτρινου.

Άκου ... Τίποτα.
Κραυγές και θροΐσματα.
Χαλασμένο γραμμόφωνο η συνείδηση.
Μερικές φορές η φύση σου ...
Ύπαρξη στη σιωπή. Ψυχρολουσία.
Άκου ...
Φύλλα που παρασύρονται.
Άκου τη σιωπή,
έχει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.
Σσσσ ... Τίποτα.
..................................

Μια βάρκα βυθισμένη
     χωρίς όνομα.

4/ 11 / 82

Μποχαλία χώρα (*)

Δεν είναι που δεν βρίσκεις
έναν ίσκιο να καθίσεις
     όταν ή μέρα ...
ή ένα αμάξι να σε πάρει
     μ' auto-stop
          όταν η νύχτα ...

Σε ξεγελάνε τα ποδήλατα,
με χαμόγελα οι παραθεριστές
και δεν πολυ-δίνεις σημασία,
τις τρομαχτικές ώρες της νύχτας
για τα ποντίκια στη λεωφόρο
τους όγκους των σκουπιδιών
     που άφησε η μέρα ...

Είν' η ανάμνηση του έρωτα
     πριν λίγο,
που δεν σ' αφήνει να σκεφτείς,
την ιστορία
     ενός σπασμένου μπουκαλιού μπύρας,
κομμάτια στην άσφαλτο
     η χώρα
τούτες τις φορές
     που την μισείς.

10 / 8 / 82  Κως
(*) Διευκρίνηση: Στην Κω το μπουκάλι το λένε μποχάααλι. Εξ 'ου και το παρατσούκλι.

Δράμα - Θάσος Αυγ. 2016

Κεραμωτή - Καβάλα (φώτο Μ.Φ.)