Η ζωή έχει τις δικές της επιλογές, πολλές φορές χωρίς να λογαριάζει τι θέλουμε ...
Μια εκρηκτική συναυλία που έχασα για λόγους υγείας. Nick Cave 15/6/22 Πλατεία Νερού, Π. Φάληρο.
Footprints on the sand
Αναζήτηση σ' αυτό το ιστολόγιο
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022
Επιλογές
Ακούω τον εαυτό μου ...
Θόρυβος από βήματα
κάποιου που περπατά,
πάνω στα μικροβότσαλα
μιας παραλίας ...
ακούω τον εαυτό μου.
Σκύβω, μαζεύω,
αυτά τα σπάνια βότσαλα μικρά,
π' αστράφτουνε χορεύοντας
στο φως του φεγγαριού ...
κι ακούω τον εαυτό μου.
Όταν η παλάμη έχει γεμίσει
φεγγαρακτίδες - βότσαλα,
κάθομαι στην υγρή ακτή
αναίτια θλιμμένος ...
κι ακούω τον εαυτό μου.
Είν' η στιγμή
της απαρίθμησης των φόβων,
μια απολογία 'μπρός
στο φεγγάρι - δικαστή ...
Ν' ακούω τον εαυτό μου !
Οπτικοακουστικό
Μια δημοκρατία την αντιλαμβάνεσαι
από τον θόρυβο που κάνει.
Αν έχει ήχο πλάγιο, χαμηλό,
μάλλον περί ολοκληρωτισμού
πρόκειται ...
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2022
Κοινωνικοπολιτικό
Στα βαθιά της νύχτας
![]() |
| Πλατεία Μέμου 2022 (φώτο Μ.Φ.) |
Ξημερώματα Πλατεία Μέμου (Παγκόσμιας Ειρήνης, Κορυδαλλός).
Κέντρο-αριστερά ίσα που διακρίνεται ο φίλος Χρήστος, να παίζει με το ιδιοκατασκευής μπαγλαμαδάκι του,
στην "Βαμβακάριο" γωνιά της πλατείας ...
(Σημ.) οι άδειες μπύρες ήταν δικές μου, οι άλλοι πίναν τσίπουρα στο πλαστικό ...
Εκεί έξω
![]() |
| Claude Verlinde (Artwork) |
στις συνταγές ευημερίας,
προτάσεις επί προτάσεων
στις ήδη άνευ ουσίας στρατηγικές,
σχέδια σε ηλεκτρονική μορφή,
κώδικες και κωδικοί,
στη θάλασσα του γνωστικού
σβήνουν και χάνονται ...
μιας
κι αχτίδες ήλιου
- απ' το παράθυρο -
γκρεμοτσακίζουν τις σκέψεις,
φέρνουν την ισοπέδωση
εκεί ΕΞΩ !
Κυριακή 1 Μαΐου 2022
Πίσσα και πούπουλα ...
Ο πρώτος που τόλμησε και μίλησε για την υπογεννητικότητα στην Ελλάδα, ήταν ο αείμνηστος Τζιμάκος
εν έτη 1981 (σε live), 1983 (σε υχογράφηση).
Ύστερα "πίσσα και πούπουλα", με όλες τις κατοπινές, πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Μια γενικώς κι αορίστως μουσική ανάμνηση, γιατί η τρέλλα που ζούμε, είναι από παλιά ... σε κασσέτα !
Πέμπτη 14 Απριλίου 2022
Welcome to the matrix
Στα βράχια της Πειραϊκής ...
Πρωινή βόλτα στην Πειραϊκή (όρμος Αφροδίτης, Άγιος Νικόλας), με σκέψεις και συναισθήματα συγκριτικά,
ανάμεσα στο παρελθόν και σ' ένα παρόν που γερνάει και φθείρεται, ποτίζοντάς το με (δήθεν) δόσεις ευημερίας,
σε μια πραγματικότητα π' έχει πάντα, κάτι το επίπλαστο.
Κυριακή 3 Απριλίου 2022
Σαν το κρεμμύδι
Η Eυτυχία,
δεν χορεύει σε ξενυχτάδικα,
δεν έχει το χρώμα του χρήματος,
δεν έχει την γεύση της ηδονής,
δεν είναι τ' άκουσμα
που σου χάϊδεψε τ' αυτιά,
δεν την ορίζεις, δεν την κατέχεις,
δεν την κερδίζεις και δεν την χάνεις ...
είναι η παρεξηγημένη
διαδικασία παραγωγής "εαυτού",
είναι η μια ακόμη φλούδα απογύμνωσης,
που κάθε φορά φαντάζει
των επιπέδων καθαρισμένο κρεμμύδι,
μέχρι να πάρεις το ωφέλιμο,
που κάποτε τελειώνει και σαπίζει,
βγάζει φύλλα κι αναγεννάται φρέσκο
με νέες προοπτικές ...
κι η ευτυχία είναι πια,
η περιδίνηση του αυτοσκοπού,
που έχει χάσει το νόημά της,
στην αναζήτηση ...
Είναι ένα καρναβάλι εμείς και αυτοί ...
Η φράση "ο παλιός είναι αλλιώς" δεν βγήκε τσάμπα ... Άλλες γενιές, άλλη πνευματικότητα ...
"Όλα ξεκίνησαν από τις σπηλιές, πριν καν το καταλάβουμε" ... κι "είναι ένα καρναβάλι εμείς και αυτοί" ...
Αυτό το άλλο "μετερίζι" απ' αντιβαίνει στην ωμή, εμετική πραγματικότητα,
(οι απλοί εμείς, οι άλλοι, οι εκτός μηχανής), είναι που προτείνουν και διδάσκουν ακόμα ...
Widespread Panic - Cease Fire (Live).
A little smoke in the alley
Lightning down the street
Ignited eyes of the strangers that we see
Fires turn to ashes
Dressed in tear drops over me
See the flames glowing higher
Cease fire
It all started in the caves
Before we even understood
On and on and on and on it goes all the hate and greed and good
Religion is better
We’ll let you join us if you would
Brothers and sisters inspire
Cease fire
Blame the pain on any other someone than ourselves
It’s a carnival of us and them
Targets on the shelf
We used to laugh and dance
Now we’re just angry little elves
Sing and preach it to the choir
Cease fire
(Widespread Panic, από το "Street Dogs" του 2015) - Jimmy Herring (Guitar), John Bell (guitar, vocals) etc ,,,
Σάββατο 2 Απριλίου 2022
Μια ήττα μισητή ...
Παλιά εφημερίδα
που παρασύρει ο άνεμος,
έγινα τελικά,
αυτό που μισούσα ...
ένας αλκοολικός καταγραφέας
τύπου "Μπουκόφσκι",
ή χαμένο τομάρι
σαν τον κάθε "Ρεμπώ",
που αρνείται τελικά,
αυτό που είναι ...
ένας κυνικός, αδιάφορος
και ευαίσθητος τίποτας,
που δεν ξέρει ποτέ,
γιατί κάνει ότι κάνει ...
κι είν' η αποδοχή του γήρατος,
παραδοχή της ήττας,
η προσμονή της βάρκας
που θα με περάσει απέναντι
στον όποιο Άδη ...
ως να γίνω ξανά,
κιτρινισμένη εφημερίδα,
που παρασύρει ο άνεμος
και μαραμένο φύλλο,
στης Φιλαρέσκου κι Ασημάντου γωνία
την αποσύνθεση ...
μ' όλη την παθητικότητα του τέλους
στο μεγαλείο της,
με ρούχα της κατάθλιψης ενδεδυμένος,
να είμαι τώρα δυστυχώς,
αυτό που μισούσα
μ' όλες του τις επιπτώσεις !
Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022
Χειραγώγηση ...
Άλλη μια φωνή απ' το παρελθόν ως σήμερα (που φωνάζει χρόνια τώρα), σε "ώτα μη ακουόντων" ...
Ξαναλέω, ασχέτως αν συμφωνώ ή όχι σε όλα ... και μην τολμήσετε να μου βάλετε πάλι, μια ετικέτα στο κούτελο,
εσείς που πίνετε ακόμα καφέ στα υπερκαταστήματα (σούπερ-μάρκετ) περιφερόμενοι ... αριστερο-δεξιοί του καναπέ,
της αρλούμπας-διανόησης και της παχύσαρκης φιλήδονης κατανάλωσης ...
γιατί ακόμα σας περιμένω στις γωνίες ... με την ΔΙΚΗ ΣΑΣ διαλεκτική, ν' αντιπαλέψουμε ! Σας περιμένω ...
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022
Νεκροί που η καθιέρωση τους λείπει (*)
(Σατιρικόν)
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που φέρουν τον "κύριο" Κούλη, να τρέχει πανικόβλητος στο σιδερωτήριο της βουλής, προκειμένου να ανανεώσει την τσαλακωμένη του εικόνα ... κριθήκαν ως fake news.
Επίσης τα σχόλια της επιμελήτριας του σιδερώματος, ότι : "αυτός ο μαλάκας δεν ισιώνει με τίποτα", που λογοκρίθηκαν, ως κακόγουστη λασπολογία και σβήστηκαν τάχιστα με την απόλυση της, ήτανε (λένε) επίσης fake news ...
Πάντως αργότερα, στην συνάντηση (στις Βρυξέλλες) με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Ντόναλντ Τουσκ, ο υποφαινόμενος, εθεάθει με μαύρο ζιβάγκο !
Το ότι τα άσπρα του τα πουκάμισα, τα είχε κάψει αλλόφρων η απολυμένη ... ήτανε (λένε) επίσης, άλλο ένα fake news ...
Είναι πολλά του αιώνα μας τα χρέη (*) ... των fake news ...
(*) Από "Το άγαλμα της ελευθερίας" του Κώστα Καρυωτάκη.
Κυριακή 20 Μαρτίου 2022
Σκόνη
Σπασμένο ανάκλιντρο
η ζωή δεν μας βολεύει,
συρμάτινα χαμόγελα
χωρίζουν αλόγιστα τις λέξεις,
σελίδων αποκόμματα,
ρούχα κομματιασμένα ανεμίζουν,
δεν ξέρεις αν το πάει για βροχή
και ποιά ομπρέλα θα ταιριάξει
στη νέα φυλακή ...
αναμασώντας την χθεσινή τροφή
με νέα σκόνη
- αλάτι για την νοστιμιά -
ατενίζοντας πίσ' απ' τα κάγκελα
έναν ουρανό αφίσσας
που ξεθωριάζει ...
όταν πάντα ξημερώνει
η νέα άπληστη μέρα,
και σε θρυμματισμένο καθρέπτη,
ανατέλλει ο βίος μας
σε παραμόρφωση,
σε μουχλιασμένο στρώμα
κοιμάται η λογική
με παραισθήσεις ...
διαλύεται, εξαϋλώνεται, η ζωή
και γίνεται πάλι σκόνη,
μέσ' τις ριπές θανάτου των λέξεων
χωρίς ανάσα ...
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2022
Άρτεμη του φεγγαριού
| Digital Collage by Μ.Φ. |
Τα τελευταία χρόνια, πειραματίζομαι και στο ηλεκτρονικό κολάζ ή αλλιώς "Digital Collage",
αλλά και "Digital Artwork Design",
που έτσι κι αλλιώς το κατέχω, σαν γραφίστας πάντα, (corel, photoshop κλπ) ...
ευελπιστώντας να βρω κι άλλους δρόμους έκφρασης, λίγο πριν την απόσυρσή μου (σύνταξη) ...
Εδώ μια πρόσφατη σύνθεση (μάθημα στην κόρη μου, για το πόσο εύκολο είναι) !
(Σημ.) Ανοίξτε την εικόνα σε νέα καρτέλα και μετά μεγέθυνση ... είναι τεράστια !
Τρίτη 8 Μαρτίου 2022
Δευτερόλεπτα ... αισιοδοξίας
| Morten Lasskogen (Digital-Art) |
Δευτερόλεπτα ...
Τόσα χρειάζονται μέχρι να χαθούν οι άνθρωποι, η οικογένεια, οι συγγενείς και φίλοι ... όταν όλα είν' εύθραυστα, μέσα στην λαίλαπα της αντιπαλότητας, όπου ο πόλεμος συνθλίβει ζωές και όνειρα ...
Όμως υπάρχει ένας κόσμος, που οι αποστάσεις, τα σύνορα, οι τοίχοι, δεν υφίστανται ... Η συμπάθεια, η εκτίμηση, η αγάπη περιφέρονται λεύτερες - στην αυξομείωση τους - χωρίς να εξαντλούνται ...
Υπάρχει ...
Και τόσο η γνώση και η αίσθηση ότι, όλοι στον κόσμο αυτό, εκφράζουν τις ίδιες σκέψεις, τις ίδιες ιδέες, τα ίδια συναισθήματα, είναι συντριπτικά περισσότεροι, (σαν μια τεράστια πλειοψηφία που ο χωροχρόνος μοιάζει, σαν προϊστορικό απολίθωμα, ενός είδους που πάντα υπήρχε) και δεν θέλαμε να το δούμε ...
Υπάρχει ...
Μέσα στον ρου των γεγονότων που κυλούν, μέσα στο αίμα του παρελθόντος, του παρόντος και της παρακαταθήκης, υπάρχει κι ο κόσμος ο ξεχωριστός του καθενός, ο κόσμος ο παράλληλος, που δεν βλέπουμε ...
Υπάρχει ...
Μέσ' σε ερειπωμένα χαλάσματα σαν όνειρο στην αρχή, σαν επιδίωξη εν τέλει, αυτό που σε κάνει να ζεις ακόμα, να αναπνέεις από το ίδιο διά-φραγμα, την ίδια συσκευή ζωής ...
Υπάρχει ...
Υπάρχει αυτός ο "άλλος" κόσμος, ο ΔΙΚΟΣ μας ! Ο κόσμος της σύνθεσης κι όχι της αποσύνθεσης, της δημιουργίας κι όχι της αναδημιουργίας, που δεν χρειάζεται να γίνουν όλα μηδέν, (για να "δέσουν με το "ένα") δυαδικό σύστημα της ρομποτοποίησης ...
Υπάρχει ...
Κι αν όλα κάποτε χαθούν, τα όνειρα θα ζούνε ... όλα τα όμορφα και άσχημα που ζήσαμε μαζί, θα ζυμωθούν και θα μας συνοδεύουν εσαεί, κάτω απ' την ίδια ομπρέλα συν-ύπαρξης, καθώς η αγάπη θα μεταπλάθει - εκεί που όλα είναι ενωμένα - όλη την ουσία του σύμπαντος μαζί,
στα ίδια δευτερόλεπτα !
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2022
Κάνετε ησυχία η ανθρωπότητα κοιμάτε ...
"Οι μελλοντικές μας γενιές θα γεννηθούν χωρίς τις αλυσίδες των Rothschild γύρω από τους καρπούς και τους αστραγάλους τους.
Αυτό είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε".
Τάδε έφη : Τσαρ-Βλάντ ή Βλαδίμηρος Πουτινιάρης ...
Τώρα διαβάστε (όσο μπορείτε ακόμη), Ρώσους λογοτέχνες,
πριν τους στείλουν στην πυρά !
Fyodor Dostoevsky - "Ο ηλίθιος" σε PDF εδώ : http://dim-agnant.kar.sch.gr/autosch/joomla15/images/bibliothiki/biblia/kseni_logotexnia/pezografia/O_Hli8ios.pdf
Fyodor Dostoevsky - "Το υπόγειο" σε PDF εδώ : https://docplayer.gr/4197383-Fyodor-dostoyevsky-to-ypogeio.html
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2022
War in progress
Ο τραχανάς απλώθηκε ... να δούμε τώρα, ποιός θα τον μαζέψει ...
Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι ... Κίνα - Ταϊβάν.
Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι ... Ισραήλ - Ιράν.
Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι ... Πρώην Βαλκάνια - Νέα Βαλκάνια
Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι ... ΝΑΤΟ, νάτο το παλικάρι ... ΕΓΕΝΝΗΘΗ !
Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2022
Στην πόρτα του παράδεισου
Κάνω κάτι ... γράφω κάτι ...
ζω την άχρωμη ζωή μου ...
κι όμως δεν λέω
ούτε ένα ευχαριστώ,
στο διαβόητο "μέχρις εδώ",
που μ' έφτασες,
μούσα μου και θεέ μου ...
κι είναι αυτή ακριβώς
η περηφάνεια,
που δεν θα με χωράει μετά
από την πόρτα,
του όποιου παραδείσου
(της τέχνης, της ζωής) ...
μέσ' το σαθρό το οικοδόμημα
του πολιτισμού.



.jpg)

.jpg)
.jpg)

